Yoshi’s Woolly World: Ένα Πλεκτό Αριστούργημα στην «Ξεχασμένη» Βιβλιοθήκη του Wii U | Review by Panos

Είναι παράξενο το πώς λειτουργεί ο χρόνος στη βιομηχανία των βιντεοπαιχνιδιών. Μοιάζει σαν χθες που κρατούσαμε στα χέρια μας το ογκώδες GamePad του Wii U, προσπαθώντας να καταλάβουμε το όραμα της Nintendo για τη διπλή οθόνη, και όμως έχουν περάσει χρόνια. Το Wii U, αυτή η εμπορικά αδικημένη αλλά δημιουργικά πλούσια κονσόλα, έχει πλέον περάσει στη σφαίρα του «retro» ή έστω του συλλεκτικού, και μαζί της ανασύρουμε τίτλους που ίσως δεν έλαβαν την προσοχή που τους άρμοζε την εποχή της κυκλοφορίας τους. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο της αναδρομικής εξερεύνησης, αποφάσισα να ασχοληθώ σοβαρά με την κονσόλα που μου ήρθε ως δώρο Χριστουγέννων, να ανακαλύψω τίτλους και γιατί όχι να τους ολοκληρώσω, ξεκινώντας από το Yoshi’s Woolly World.

Η ιστορία της σχέσης του Yoshi με τα υλικά κατασκευής δεν είναι καινούργια. Η Nintendo, και συγκεκριμένα η συνεργαζόμενη εταιρεία Good-Feel, είχε ήδη πειραματιστεί με την αισθητική των νημάτων στο Kirby’s Epic Yarn για το Wii. Όμως, εκεί που το Kirby ήταν μια σχεδόν δισδιάστατη, άυλη απεικόνιση νημάτων, το Woolly World έρχεται να δώσει όγκο, βάρος και υφή. Είναι η φυσική εξέλιξη μιας καλλιτεχνικής ιδέας που ωρίμασε και βρήκε το τέλειο «μοντέλο» στο πρόσωπο του συμπαθέστατου δεινόσαυρου. Το να παίζεις αυτό το παιχνίδι τόσα χρόνια μετά, σε μια εποχή που ο φωτορεαλισμός και τα 4K γραφικά κυριαρχούν, λειτουργεί ως μια υπενθύμιση ότι το art direction θα νικάει πάντα την ωμή επεξεργαστική ισχύ. Το Woolly World δεν γέρασε ούτε μια μέρα. Αντίθετα, μοιάζει πιο ζεστό και φιλόξενο από ποτέ.

Ξεκινώντας την περιπέτεια, το πρώτο πράγμα που σε χτυπάει κατακούτελα είναι η οπτική ταυτότητα του τίτλου. Δεν μιλάμε απλώς για γραφικά, αλλά για μια ολοκληρωμένη αισθητική φιλοσοφία. Τα πάντα στον κόσμο του παιχνιδιού είναι φτιαγμένα από μαλλί, ύφασμα, κουμπιά, φερμουάρ και βέλκρο. Η Good-Feel κατάφερε κάτι το αδιανόητο: να κάνει την οθόνη της τηλεόρασης να μοιάζει με επιφάνεια που θέλεις να αγγίξεις. Η «χνουδωτή» υφή του Yoshi, ο τρόπος που το έδαφος υποχωρεί ελαφρά κάτω από τα πόδια του σαν αφρολέξ ντυμένο με πλεκτό, και η λεπτομέρεια στις κλωστές που εξέχουν, δημιουργούν έναν κόσμο απίστευτα οργανικό. Σε αντίθεση με το Yoshi’s Island του SNES που μιμούνταν τις κηρομπογιές, εδώ έχουμε μια ψηφιακή χειροτεχνία. Είναι ένας κόσμος που μοιάζει να έχει φτιαχτεί στο χέρι από κάποια γιαγιά με άπειρη υπομονή και αγάπη, και αυτό περνάει υποσυνείδητα στον παίκτη, δημιουργώντας ένα αίσθημα θαλπωρής που σπάνια συναντάς σε βιντεοπαιχνίδια.

Ωστόσο, ένα όμορφο περιτύλιγμα δεν αρκεί αν το περιεχόμενο είναι κενό. Ευτυχώς, το Woolly World στέκεται γερά στα πόδια του ως ένα καθαρόαιμο platformer. Η βασική μηχανική παραμένει πιστή στην παράδοση της σειράς: ο Yoshi τρέχει, κάνει το χαρακτηριστικό flutter jump (το οποίο εδώ μοιάζει σαν τα πόδια του να γίνονται έλικες από κλωστή) και καταπίνει εχθρούς. Η μεγάλη διαφορά, που υπαγορεύεται από το θέμα του παιχνιδιού, είναι το τι συμβαίνει μετά. Αντί για αυγά, ο Yoshi παράγει πλέον κουβάρια μαλλιού. Αυτή η αλλαγή δεν είναι μόνο αισθητική αλλά επηρεάζει και το gameplay. Τα κουβάρια δεν σπάνε απλώς όταν χτυπούν κάπου αλλά μπορούν να πλέξουν πλατφόρμες, να δέσουν εχθρούς ακινητοποιώντας τους ή να γεμίσουν τα περιγράμματα αντικειμένων που λείπουν από το σκηνικό. Η αίσθηση της βολής είναι εξαιρετική, με την τροχιά να είναι ξεκάθαρη και τον έλεγχο να σου δίνει την επιλογή μεταξύ βιαστικών ρίψεων και προσεκτικών σημαδεμάτων.
Η απουσία του Baby Mario είναι, κατά την ταπεινή μου άποψη, ένα από τα μεγαλύτερα προτερήματα του τίτλου. Όσοι έχουν τραυματικές εμπειρίες από το κλάμα του μωρού στο SNES ή το DS, εδώ θα βρουν την ηρεμία τους. Ο Yoshi είναι ο πρωταγωνιστής και δεν χρειάζεται να κάνει babysitting. Αυτό επιτρέπει στο παιχνίδι να εστιάσει στην εξερεύνηση και την πλατφόρμα χωρίς το άγχος της προστασίας ενός NPC. Φυσικά, υπάρχει μετρητής υγείας, αλλά η προσέγγιση είναι πιο χαλαρή, επιτρέποντάς σου να απολαύσεις το ταξίδι. Και τι ταξίδι είναι αυτό. Ο σχεδιασμός των επιπέδων δηλαδή το level design είναι υποδειγματικός. Κάθε πίστα εισάγει και μια καινούργια ιδέα, έναν νέο μηχανισμό που εξερευνάται πλήρως και μετά παραμερίζεται για να δώσει τη θέση του στον επόμενο, διατηρώντας το ενδιαφέρον αμείωτο.

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία του σχεδιασμού είναι η διαδραστικότητα με το περιβάλλον. Το θέμα του μαλλιού δεν είναι διακοσμητικό. Θα βρείτε μικρά κομμάτια κλωστής που εξέχουν από τους τοίχους. Αν τα τραβήξετε με τη γλώσσα του Yoshi, ο τοίχος μπορεί να ξηλωθεί αποκαλύπτοντας μυστικά περάσματα, ή να συμπτυχθεί φέρνοντας μια πλατφόρμα πιο κοντά. Υπάρχουν πατώματα φτιαγμένα από βέλκρο όπου ο Yoshi κολλάει, κουρτίνες που παραμερίζονται για να δεις τι κρύβεται από πίσω και εχθροί που, όταν χτυπηθούν, ξετυλίγονται και εξαφανίζονται. Αυτή η απτή αλληλεπίδραση δίνει στο παιχνίδι μια φυσικότητα. Δεν νιώθεις ότι κινείσαι σε πίστες από πίξελ, αλλά σε έναν παιδότοπο κατασκευασμένο από υλικά ραπτικής. Μάλιστα, υπάρχουν στιγμές που το παιχνίδι σπάει την παραδοσιακή του φόρμα μέσω των μεταμορφώσεων. Ο Yoshi μετατρέπεται σε ομπρέλα, σε μηχανή, σε γοργόνα ή ακόμα και σε αεροπλάνο, σε ειδικά τμήματα που λειτουργούν ως ευχάριστα διαλείμματα από τη βασική ροή, προσφέροντας ποικιλία και γρήγορη δράση.

Μιλώντας για δυσκολία, εδώ υπάρχει μια παρεξήγηση που συχνά συνοδεύει τα παιχνίδια της σειράς Yoshi και Kirby. Πολλοί βλέπουν τα χαριτωμένα γραφικά και υποθέτουν ότι το παιχνίδι είναι «παιδικό» ή υπερβολικά εύκολο. Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Το να φτάσεις απλώς στο τέλος της πίστας είναι, πράγματι, μια σχετικά άνετη διαδικασία για τον έμπειρο παίκτη. Το παιχνίδι είναι γενναιόδωρο με τις ζωές και τα checkpoints, ενώ προσφέρει και το «Mellow Mode» όπου ο Yoshi αποκτά φτερά και μπορεί να πετάει ατελείωτα, κάνοντας τις πτώσεις στο κενό, παρελθόν. Ωστόσο, για εμάς τους παλιούς παίκτες που έχουμε γαλουχηθεί με τη νοοτροπία του completionist, το Woolly World δείχνει τα δόντια του. Κάθε πίστα κρύβει πέντε Wonder Wools (κουβάρια μαλλιού), πέντε χαμογελαστά λουλούδια και είκοσι σφραγίδες (Miiverse stamps) που κρύβονται μέσα στα διαμάντια.
Η συλλογή όλων αυτών των αντικειμένων απαιτεί εξονυχιστική εξερεύνηση, παρατηρητικότητα και, συχνά, πολύ καλά αντανακλαστικά. Τα λουλούδια είναι απαραίτητα για να ξεκλειδώσεις τις μυστικές πίστες κάθε κόσμου (Special Courses), οι οποίες ανεβάζουν τον πήχη της δυσκολίας κατακόρυφα, θυμίζοντας τις σκληροπυρηνικές στιγμές των 16-bit εποχών. Τα δε Wonder Wools, όταν συλλεχθούν και τα πέντε σε μια πίστα, πλέκουν έναν νέο Yoshi με διαφορετικό σχέδιο (Skin). Αυτό το στοιχείο της συλλογής διαφορετικών Yoshi, από Yoshi-Αγελάδα μέχρι Yoshi-Ουράνιο Τόξο, γίνεται εθιστικό. Δεν αλλάζουν οι ικανότητες του χαρακτήρα, αλλά η ικανοποίηση του να βλέπεις τη συλλογή σου να μεγαλώνει στο Yoshi Hut του κεντρικού Hub είναι μεγάλη. Είναι μια έξυπνη ανταμοιβή που σε ωθεί να ξαναπαίξεις τις πίστες μέχρι να βρεις και την τελευταία κρυμμένη κλωστή.

Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στο σύστημα των Badges (Εμβλήματα). Πριν από κάθε πίστα, μπορείς να ξοδέψεις τα διαμάντια που έχεις μαζέψει για να αγοράσεις μια ειδική ικανότητα για τη συγκεκριμένη προσπάθεια. Αυτές μπορεί να είναι απλές, όπως το να μην πέφτεις σε λάκκους, ή πιο στρατηγικές, όπως το να έχεις πάντα μεγάλα κουβάρια μαλλιού ή να βλέπεις τα κρυμμένα αντικείμενα. Αυτό το σύστημα επιτρέπει στον παίκτη να προσαρμόσει τη δυσκολία στα μέτρα του. Αν μια πίστα σε δυσκολεύει, μπορείς να «αγοράσεις» λίγη βοήθεια. Αν θέλεις την πρόκληση, απλώς τα αγνοείς. Είναι ένας δημοκρατικός τρόπος σχεδιασμού που σέβεται τόσο τον αρχάριο όσο και τον βετεράνο.

Περνώντας στον ηχητικό τομέα, το soundtrack του Yoshi’s Woolly World είναι, απλά, μαγευτικό. Ξεχάστε τις επαναλαμβανόμενες λούπες που κουράζουν. Εδώ έχουμε μια πλούσια ενορχήστρωση που κυμαίνεται από χαλαρωτικές ακουστικές κιθάρες που θυμίζουν κυριακάτικο πρωινό, μέχρι πιο έντονα κομμάτια με πνευστά και κρουστά που συνοδεύουν τις πιο γρήγορες στιγμές. Η μουσική δεν είναι απλώς χαλί· είναι μέρος της ατμόσφαιρας. Υπάρχει μια γλυκύτητα στις μελωδίες που δένει άψογα με την εικαστική προσέγγιση. Οι ήχοι του περιβάλλοντος, από το απαλό βήμα του Yoshi μέχρι τον χαρακτηριστικό ήχο όταν ξετυλίγεις έναν εχθρό, είναι προσεγμένοι στην εντέλεια. Ακόμα και η φωνή του Yoshi, που σε άλλους τίτλους μπορεί να γίνει ενοχλητική, εδώ χρησιμοποιείται με μέτρο και προσθέτει στον χαρακτήρα του παιχνιδιού. Είναι ένα παιχνίδι που αξίζει να το παίξεις με καλά ηχεία ή ακουστικά για να εκτιμήσεις τη δουλειά που έχει γίνει στο sound design.

Ένα ακόμα στοιχείο που δοκίμασα, και αξίζει να αναλυθεί, είναι το co-op mode. Η Nintendo έχει μια παράδοση στο να φτιάχνει παιχνίδια που φέρνουν τον κόσμο κοντά, και το Woolly World δεν αποτελεί εξαίρεση. Δύο παίκτες μπορούν να παίξουν ταυτόχρονα στην ίδια οθόνη. Εδώ, όμως, επικρατεί το χάος, το καλό είδος χάους. Ο ένας Yoshi μπορεί να φάει τον άλλο και να τον μετατρέψει σε κουβάρι μαλλιού για να τον εκτοξεύσει σε δυσπρόσιτα σημεία. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε απίστευτες στιγμές συνεργασίας, αλλά και σε ξεκαρδιστικές παρεξηγήσεις όπου κατά λάθος (ή και επίτηδες) ρίχνεις τον συμπαίκτη σου στον γκρεμό. Ενώ μερικές φορές η κάμερα δυσκολεύεται να ακολουθήσει και τους δύο αν απομακρυνθούν πολύ, η εμπειρία είναι γενικά πολύ διασκεδαστική και προσθέτει μια νέα διάσταση στο gameplay, ειδικά αν παίζεις με παιδιά ή φίλους που θέλουν απλώς να γελάσουν.

Βέβαια, κανένα παιχνίδι δεν είναι τέλειο, και το Woolly World έχει κι αυτό τα μικρά του ψεγάδια. Τα Boss fights, για παράδειγμα, αν και είναι ευφάνταστα σχεδιαστικά, φανταστείτε τεράστια πλεκτά τέρατα, συχνά πάσχουν από έλλειψη πραγματικής πρόκλησης. Συνήθως ακολουθούν τον κλασικό κανόνα των «τριών χτυπημάτων» και τα μοτίβα των επιθέσεών τους είναι αρκετά προβλέψιμα. Θα ήθελα ίσως λίγη περισσότερη πολυπλοκότητα σε αυτές τις αναμετρήσεις, ειδικά προς το τέλος του παιχνιδιού. Επίσης, η χρήση των Amiibo, αν και διασκεδαστική καθώς ξεκλειδώνει skins άλλων χαρακτήρων της Nintendo για τον Yoshi, κλειδώνει ουσιαστικά περιεχόμενο πίσω από φυσικές φιγούρες, κάτι που μπορεί να ενοχλήσει όσους θέλουν να δουν τα πάντα χωρίς να αγοράσουν τα πλαστικά (ή πλεκτά) παιχνίδια. Ωστόσο, αυτά είναι πταίσματα μπροστά στη συνολική ποιότητα του τίτλου.

Αναλογιζόμενος την εμπειρία μου μετά την ολοκλήρωση του παιχνιδιού, συνειδητοποιώ ότι το Yoshi’s Woolly World είναι κάτι περισσότερο από ένα απλό sequel. Είναι μια απόδειξη της αγάπης της Nintendo για το παιχνίδι ως μέσο έκφρασης χαράς. Δεν προσπαθεί να είναι σκοτεινό, δεν προσπαθεί να είναι κινηματογραφικό με την έννοια των σύγχρονων blockbusters. Προσπαθεί να είναι ένα παιχνίδι. Ένα παιχνίδι που σέβεται τον χρόνο σου, που σε ανταμείβει για την περιέργειά σου και που, πάνω απ’ όλα, θέλει να σε κάνει να χαμογελάσεις. Σε μια εποχή που το gaming συχνά κατακλύζεται από τοξικότητα, microtransactions και ημιτελείς κυκλοφορίες, η επιστροφή σε έναν τόσο ολοκληρωμένο, καλόκαρδο τίτλο είναι λυτρωτική.
Το γεγονός ότι το έπαιξα τώρα, χρόνια μετά, μου επέτρεψε να το κρίνω χωρίς το βάρος των προσδοκιών της εποχής κυκλοφορίας του, όπου το Wii U πάσχιζε για τίτλους. Τώρα, στέκεται ως ένα κλασικό διαμάντι. Είναι το παιχνίδι που θα βάλεις ένα βροχερό απόγευμα, θα φτιάξεις καφέ και θα χαθείς στον κόσμο του για ώρες, ξεχνώντας τα προβλήματα της καθημερινότητας. Είναι η απόλυτη ψηφιακή «comfort food» εμπειρία. Η Good-Feel έφτιαξε έναν κόσμο που δεν γερνάει, γιατί το στυλ του είναι διαχρονικό. Όπως ένα καλό χειροποίητο ύφασμα, έτσι και το Woolly World έχει αντέξει στο χρόνο και παραμένει ζεστό και απαλό.
Συνοψίζοντας, αν έχετε ακόμα ένα Wii U συνδεδεμένο ή σκέφτεστε να το ξαναβγάλετε από το κουτί του και να το συνδέσετε, το Yoshi’s Woolly World είναι απαραίτητη προσθήκη. Ακόμα και αν έχετε παίξει την έκδοση για το 3DS (Poochy & Yoshi’s Woolly World), η HD εμπειρία στη μεγάλη οθόνη με τις υφές να αναδεικνύονται σε όλο τους το μεγαλείο είναι αναντικατάστατη. Είναι ένα παιχνίδι που τιμά την ιστορία του Yoshi, βελτιώνει τους μηχανισμούς του και προσφέρει έναν από τους πιο όμορφους οπτικά κόσμους που έχει δημιουργήσει ποτέ η Nintendo. Δεν είναι το δυσκολότερο παιχνίδι που θα παίξετε ποτέ, αλλά σίγουρα είναι ένα από τα πιο ευχάριστα. Και μερικές φορές, αυτό είναι ακριβώς που χρειαζόμαστε.
Ολοκληρώνοντας αυτό το ταξίδι στον πλεκτό κόσμο, μένω με την ελπίδα ότι η Nintendo δεν θα εγκαταλείψει αυτή την αισθητική. Το Crafted World στο Switch ακολούθησε παρόμοια μονοπάτια, αλλά το Woolly World έχει μια μοναδική συνοχή που δύσκολα ξεπερνιέται. Είναι ένα έργο τέχνης που παίζεται, ένα γράμμα αγάπης στα platformers και μια υπενθύμιση ότι η φαντασία δεν έχει όρια, αρκεί να έχεις αρκετό… μαλλί.

Θετικά
-Αξεπέραστη καλλιτεχνική διεύθυνση: Η yarn αισθητική είναι εκπληκτική, με απίστευτη λεπτομέρεια στις υφές και τα υλικά, κάνοντας τον κόσμο να δείχνει ζωντανός και απτός.
-Ευρηματικό Level Design: Κάθε πίστα εισάγει νέους μηχανισμούς και ιδέες, κρατώντας το ενδιαφέρον αμείωτο μέχρι το τέλος, χωρίς να κουράζει με επαναλήψεις.
-Ιδανικό για Completionists: Ενώ η βασική διαδρομή είναι προσιτή, η συλλογή όλων των αντικειμένων (Wonder Wools, Flowers) προσφέρει σοβαρή πρόκληση για τους έμπειρους παίκτες.
-Εξαιρετικό Soundtrack: Χαλαρωτικές και ταιριαστές μελωδίες που ενισχύουν την ατμόσφαιρα της θαλπωρής.
-Ποικιλία στα Skins: Η δυνατότητα να ξεκλειδώνεις δεκάδες διαφορετικά σχέδια για τον Yoshi είναι εθιστική και προσφέρει ουσιαστικό κίνητρο για εξερεύνηση.
-Co-op Mode: Διασκεδαστικό και χαοτικό multiplayer που προσφέρει άφθονο γέλιο.
Αρνητικά
-Boss Fights: Οι αρχηγοί, αν και σχεδιαστικά όμορφοι, είναι συχνά υπερβολικά εύκολοι και προβλέψιμοι.
-Περιορισμοί Κάμερας στο Co-op: Όταν οι δύο παίκτες απομακρύνονται, η κάμερα μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα ή να αφήσει τον έναν εκτός δράσης.
-Amiibo Lock: Κάποιο περιεχόμενο (κυρίως skins) απαιτεί την κατοχή συγκεκριμένων φιγούρων Amiibo.

Βαθμολογία: 8/10